Categorie: Blog Serge
Geschreven: december 29, 2016

Bij Humanitas kon ik mijn ei kwijt en werd er niks met mijn gegevens gedaan“In de tijd dat ik me voor een chat bij Het Luisterend Oog aanmeldde kreeg ik ook therapie. Dat werkte niet, omdat ik me had afgesloten en in de war was. Toch voelde ik nog wel ergens de urge: ‘ik wil graag dat iemand even naar me luistert en met me praat’. Ik denk dat ik me toen heel eenzaam en niet begrepen voelde. Ik vond het moeilijk om contact te maken met mensen, maar wilde het wel. Het klinkt misschien heel stom, maar een computer is dan wel een goede oplossing. Ik praat sowieso niet zo makkelijk en als ik dat dan doe wil ik het anoniem doen, want ik schaam me en ik wil niet dat mensen weten wat er met me aan de hand is. Bij Humanitas kon ik mijn ei kwijt en werd er niks met mijn gegevens gedaan. Niemand kan er achter komen.”

Lees verder