Het chatten gaf me een gevoel van opluchting en dat gevoel wilde ik vaker hebben

Op een waterkoude dag ga ik op bezoek bij Linde, een van de eerste mensen die haar verhaal kwam doen op de anonieme chat van Het Luisterend Oog. Voordat we naar binnen gaan lopen we door de rommelige, open liggende voortuin. “Mooi, he?”, zegt Linde. Ik stamel iets van “ja, eh.. zeker”. Eenmaal binnengekomen worden we verwelkomd door katten, een gerbil en een jonge, zwart glanzende hond. “Diva komt van een particuliere fokker van duitse herders, maar later bleek dat de labrador van drie huizen verderop ook een paar nachten achter het hek is geweest. Iedereen die een pup had besteld had afgezegd, maar ik kon dat niet. Ik ga dan niet zeggen, omdat je geen duitse herder bent ben je niet goed genoeg.”, vertelt Linde. Ondertussen piept haar telefoon voor de honderdste keer. “God wat een drukte jongens.”

Dit vrijwilligerswerk raad ik iedereen aan!

Het Luisterend Oog (HLO) is altijd op zoek naar nieuwe enthousiaste vrijwilligers. Jaarlijks voeren onze vrijwilligers zo’n 10.000 chatgesprekken met deelnemers die behoefte hebben aan contact, iets persoonlijks willen delen, of iemand nodig hebben die hen kan helpen om dingen op een rijtje te zetten. Vandaag spreek ik Sandor de Munck, sinds 2012 vrijwilliger bij Het Luisterend Oog over zijn ervaringen.

Hoe ben je bij Humanitas terecht gekomen?
‘Voordat ik begon met de studie Psychologie, wilde ik graag wat meer ervaring opdoen met het voeren van gesprekken. Mijn vriendin zocht wat rond op internet en vond Het Luisterend Oog. Ter voorbereiding op het vrijwilligerswerk kreeg je een uitgebreide training, en je kon het doen vanuit huis. Dat klonk voor mij ideaal.’

Wil je chatvrijwilliger worden?

Onze chatvrijwilligers bieden dagelijks luisterend oog aan mensen in sociaal isolement. Via de website www.hetluisterendoog.nl.

Ben je bereid om wekelijks tijd vrij te maken om te chatten vanuit huis?

Kun je goed luisteren en empathie tonen? Ben je (redelijk) goed met computers?

Dan zijn we op zoek naar jou.

Meld je dan aan op vrijwilligerworden@hetluisterendoog.nl

Praten over verlies

Bij Humanitas kon ik mijn ei kwijt en werd er niks met mijn gegevens gedaan

“In de tijd dat ik me voor een chat bij Het Luisterend Oog aanmeldde kreeg ik ook therapie. Dat werkte niet, omdat ik me had afgesloten en in de war was. Toch voelde ik nog wel ergens de urge: ‘ik wil graag dat iemand even naar me luistert en met me praat’. Ik denk dat ik me toen heel eenzaam en niet begrepen voelde. Ik vond het moeilijk om contact te maken met mensen, maar wilde het wel. Het klinkt misschien heel stom, maar een computer is dan wel een goede oplossing. Ik praat sowieso niet zo makkelijk en als ik dat dan doe wil ik het anoniem doen, want ik schaam me en ik wil niet dat mensen weten wat er met me aan de hand is. Bij Humanitas kon ik mijn ei kwijt en werd er niks met mijn gegevens gedaan. Niemand kan er achter komen.”

Een surprise show van hoog niveau. Blijft het luchtig of wordt het heftig?

“Chatten bij Het Luisterend Oog is een surprise show van hoog niveau. Je hebt geen idee waar het volgende gesprek over zal gaan. Blijft het luchtig of wordt het heftig? Het is de combinatie van uitdaging en spanning dat me in dit werk aanspreekt. Ik doe dit voor een ander, maar ook voor mezelf. Het geeft mij voldoening wanneer ik iemand spreek met een pittig probleem of heftige emoties. Dat ik het gesprek ook aan durf te gaan. Je weet wanneer je op de knop drukt dat je een heel erg moeilijk gesprek kan krijgen. Het is een mix van er voor iemand willen zijn en een stukje moeilijkheid opzoeken. Ik zie het als een uitdaging en dat heb ik misschien ook wel nodig.”, vertelt Bart.

Pagina 1 of 2312345...1020...Laatste »