Zich iets minder alleen voelen, al is dat maar een uurtje

“Ik zou zelf misschien wel elke dag even een luisterend oor willen hebben.”, vertelt Laura, chatvrijwilliger bij Het Luisterend Oog van Humanitas. “Wanneer ik met een vraag zit, iets meemaak of niet weet hoe ik iets aan moet pakken dan wil ik dat delen. Meestal doe ik dat met mijn vrienden, maar soms kan het ook heel erg fijn zijn om met een vreemde te praten. Op het moment dat ik ergens hulp bij nodig had of met iemand wilde praten die meer levenservaring had dan zocht ik dat actief op. Bijvoorbeeld bij relatieproblemen waar mijn vriendinnen al honderdduizend keer naar hebben moeten luisteren.”

Je kunt mensen niet begrijpen, zelfs als je iets soortgelijks hebt meegemaakt

“De leukste gesprekken zijn gesprekken waar ik mee kan denken met mensen die ergens geen greep op krijgen.”, vertelt Marc Woltering. Hij vindt het leuk om gesprekken te voeren en daarom is hij sinds eind 2014 chatvrijwilliger bij Het Luisterend Oog van Humanitas. Een voorbeeld van zo’n gesprek is een chat met iemand die ontdaan was omdat ze haar moeder een klap had gegeven. “Ze hoorde die dag stemmen in haar hoofd en had een moeilijk tentamen moeten doen. Haar moeder zat vervolgens alleen maar te zeuren en dat was genoeg aanleiding om haar een lel te geven.” Marc toont op zo’n moment begrip en onderzoekt wat er aan de hand was.

Vintage vrijwilligerswerk bij Humanitas

Humanitas is sinds vandaag eenenzeventig jaar trendsetter op het gebied van vintage vrijwilligerswerk. In de vorm van traditionele ondersteuning van mens tot mens en traditioneel in een modern jasje; customized vintage.

De verenging Humanitas ontstond in een periode die voor veel Nederlanders bevrijding betekende, maar voor kinderen van NSB’ers betekende het uitsluiting. Humanitas zorgde voor een warme en respectvolle opvang. In de jaren ‘70 werd de Jongeren Advies Telefoon opgericht. Voor de jeugd lagen er veel vragen op het gebied van wonen, drugs en abortus. Vernieuwende en baanbrekende ondersteuning aan mensen die het zelf even niet redden of weten. Deze Kindertelefoon werd later ondergebracht in een landelijke stichting.

Blog: Verlies van een vrijwilliger

Vorige jaar, rond deze tijd, begon Irene aan haar laatste chatgesprekken als vrijwilliger van Het Luisterend Oog. Ze was toen ongeveer een jaar betrokken bij Humanitas. En betrokken was ze. Ze vulde vrijgekomen diensten op, dacht mee over de vorm van het project en stond de deelnemers met veel positiviteit ter zijde.

Tijdens deze periode chatte ze twee keer met een vrouw van middelbare leeftijd die ongeneeslijk ziek bleek. Deze vrouw had kanker, een ziekte die ook bezit had genomen van het lichaam van Irene. Door de herkenning van het ziekteverloop en de erkenning van hetgeen deze deelnemer doormaakte ontstonden er bijzondere gesprekken. Deze eigen ervaring bracht zowel de deelnemer als Irene veel.

Blog: Eenzame nachten, samen

Ken je ze ook? Eenzame nachten? Je ligt in bed, naast je partner.. een naar gevoel heeft zich genesteld in je onderbuik en het lijkt of je darmen in een knoop liggen. Je staart naar het plafond.. je wilt wat zeggen, maar weet niet wat. De situatie lijkt uitzichtloos. Je houdt van elkaar en haat elkaar tegelijkertijd. Je hebt geen idee hoe uit deze situatie te komen. Je bent samen en voelt je alleen.

Pagina 1 of 3123