Blog: Dankbaarheid

Sinds kort ben ik vrijwilliger bij het Luisterend Oog, een chatproject van Humanitas voor mensen die eenzaam zijn en over hun problemen willen praten. Die problemen gaan over de eenzaamheid zelf, maar vaak schuilen daarachter zaken als schulden, schaamte, misbruik, spijt, pijn en verdriet.

De verhalen die je hoort zijn bij vlagen hartverscheurend. Iedereen komt voorbij, van puber tot bejaarde. Mijn eerste idee bij e-Coaching en chat was dat je nooit de effectiviteit zou kunnen halen van een face to face gesprek met alle lichaamstaal die daar bij hoort. Maar mijn ervaring in de werkelijkheid is heel anders. Het is waar, een aantal karakteristieke eigenschappen van normale communicatie ben je kwijt. Zo is de voortgang van een chatgesprek duidelijk langzamer dan een normaal gesprek.